PUBLICZNE PRZEDSZKOLE NR 17 IM. KRASNALA HAŁABAŁY W PILE
E-mail: pp17@przedszkole17.pila.pl Tel.: 672-141-196

REHABILITANT RUCHOWY

PŁASKOSTOPIE


Przed Nami wydarzenie marcowe, Światowy Dzień Zespołu Downa, w którym bierze udział Nasze przedszkole.
Skierowane jest do dzieci, po to, aby porozmawiać z Nimi o otwartości i akceptacji odmienności.
20 i 21 marca wszystkie dzieci w Naszym przedszkolu zakładają dwie różne skarpetki.
Kiedy jesteśmy przy temacie tak bliskim stóp, chciałabym poruszyć problem jaki rodzi się
już w okresie przedszkolnym u dzieci – płaskostopie.
Przeprowadzone przeze mnie przesiewowe badania wad postawy obejmujące ok.150 dzieci wykazały, że drugą co do wielkości występującą dysfunkcją u dzieci 3-6 letnich jest płaskostopie.  Aż 35% Przedszkolaków ma niewłaściwie wysklepioną stopę.
Płaskostopie to zniekształcenie stopy, które może mieć poważne konsekwencje. Po urodzeniu się dziecka, wiotkie więzadła, słabe mięśnie i gruba poduszeczka tłuszczowa pokrywająca podeszwy sprawiają,
że stopy niemowlęcia są spłaszczone, tzw. fizjologiczne płaskostopie. Jednak z rozwojem dziecka mięśnie stóp stopniowo się wzmacniają. Dzięki temu po wewnętrznej stronie stopy między piętą, a paluchem tworzy się charakterystyczne sklepienie podtrzymywane przez mięśnie. Gdy maluch skończy 3-4 lata, jego stopa powinna już być zbudowana prawidłowo. Jednak niekiedy proces ten nie przebiega tak, jak powinien. Mimo upływu czasu łuk jest bardzo niski albo w ogóle go nie ma. Dochodzi wówczas do płaskostopia.
Jeśli chcesz sprawdzić czy stopa Twojego dziecka rozwinęła się prawidłowo, możesz to łatwo zrobić, oglądając jej odbicie, np. mokry ślad na suchej posadzce albo na piasku. Jeśli ślad nie ma wcięcia pośrodku stopy i przypomina kształtem spód żelazka, malec ma płaskostopie. Można też zrobić test: postaw dziecko na całych stopach na podłodze, następnie poproś, by stanęło na palcach.
Jeśli podczas stania na stopach nie ma łuku podłużnego (stopa na całej długości przylega do podłogi),
a gdy dziecko stanie na palcach – uwidacznia się, to znaczy, że mięśnie nie rozwinęły się, jak powinny.
O platfusie świadczy także chodzenie na wewnętrznych krawędziach stóp, tzw. stopa płasko-koślawa.
Doskonale widać to na podeszwach obuwia – są bardziej zdarte po wewnętrznej stronie, niż po zewnętrznej.
Jeżeli więc zaobserwujesz coś niepokojącego, wybierz się z dzieckiem do rehabilitanta bądź ortopedy,
który zdiagnozuje dziecko, zaleci odpowiednie ćwiczenia oraz stosowanie wkładek ortopedycznych.
Trzeba jednak pamiętać, że wkładki wymuszają tylko właściwe obciążenie stopy, dzięki czemu dziecko nie czuje bólu nóg, natomiast nie zastępują gimnastyki. Aby mięśnie mogły rozwijać się prawidłowo, powinny wciąż pracować – dziecko musi cały czas swobodnie poruszać stopami.
Dobre efekty daje chodzenie boso po miękkim podłożu – grubym i puszystym dywanie, trawie, piasku. Świetnym ćwiczeniem dla stóp jest też maszerowanie np. po drobnych kamykach albo muszelkach w okresie letnim. Dziecko odruchowo podkurcza  wtedy palce, utrzymując napięcie mięśni. Jeśli maluch jeździ na rowerze, dobrze jest ustawić siodełko odrobinę za wysoko. Wówczas sięgając czubkami palców do pedałów, zmusi mięśnie stóp do większego wysiłku. Warto też nauczyć dziecko kilku ćwiczeń, które wzmacniają mięśnie podbicia, i dopilnować, aby wykonywało je kilka razy dziennie. To bardzo ważne, bo tylko systematyczny i częsty trening przyniesie oczekiwane efekty. Najlepiej robić to w formie wspólnej zabawy.
Oto kilka propozycji ćwiczeń:
• Codzienne chodzenie na palcach, piętach oraz zewnętrznych krawędziach stóp około 5 min.
• Zdejmowanie skarpetek stopami - bez pomocy rąk.
• Leżąc na plecach staranie się, jak najgłośniej bić brawo naszymi stopami.
• Leżąc na plecach trzymanie stopami woreczków z grochem (kawałka materiału) i wykonywanie rowerku
• Leżąc na plecach w jedną ze stóp włożyć jeden koniec szarfy (kawałka materiału), w drugą drugi koniec.
Obiema stopami ciągnąć szarfę w przeciwnych kierunkach starając się jej nie wypuścić, bądź udając,
że pierzemy bieliznę, trzeć stopą o stopę.
• Siedząc na podłodze podpierać się o ścianę i wyobrażać sobie, że spody naszych stóp to lusterka – przeglądać się na zmianę raz w jednej raz w drugiej.
• Siedząc na podłodze zwijać palcami rozłożone na podłodze tkaniny, np. cienkiego ręcznika czy wstążki.
• Siedząc na podłodze chwytać palcami stóp drobne zabawki (np. piłeczki, klocki, plastikowe figurki),
podrzucanie ich lub wkładanie do pudełka.

Barbara Kupczyk

NADWAGA I OTYŁOŚĆ WŚRÓD DZIECI

W Europie otyłość osiągnęła rozmiary epidemii. Obecnie nadwaga jest najpowszechniej występującym problemem zdrowotnym wieku dziecięcego. W ciągu ostatnich 20 lat częstość występowania otyłości trzykrotnie wzrosła. Najnowsze badania dotyczące sytuacji epidemiologicznej otyłości wśród dzieci dowodzą, że cierpi na nią około 16% dzieci i młodzieży w wieku szkolnym.            

Obecnie około 20% dzieci ma nadmierną masę ciała, a jedna trzecia z nich to dzieci otyłe. W Polsce Światowa Organizacja Zdrowia uznała, że jest to obecnie poważniejszy problem niż nałóg palenia tytoniu.

Główne przyczyny otyłości wśród najmłodszych to :

  • złe nawyki żywieniowe,
  • brak ruchu.

Otyłość jest rezultatem niepożądanego przyrostu masy ciała, spowodowanego dodatnim bilansem energetycznym - spożywaniem większej ilości kalorii niż jest zażywane przez daną osobę. Ludzie otyli mają zwiększone ryzyko rozwoju wielu poważnych schorzeń, takich jak cukrzyca typu 2, choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze i udary mózgu, choroby pęcherzyka żółciowego, niektóre rodzaj raka oraz pojawienia się problemów psychospołecznych.

Jeszcze kilkadziesiąt lat temu, ludzkość żywiła się w większości pożywieniem naturalnym i w pełni witalnym. Sól, biały cukier i biała mąka były używane rzadko i w małych ilościach. Podobnie mięso, a zwierzęta hodowano przy użyciu naturalnych pasz, bez hormonów, antybiotyków i chemicznych dodatków. Chleb wypiekano z mąk razowych, na zakwasie i nie jedzono go tak często, jak dziś. Spożywano kasze i pełne ziarna zbóż, rośliny strączkowe, warzywa sezonowe i z lokalnych upraw. Nie jadło się prawie w ogóle warzyw i owoców importowanych. Dziś, w 60– 90% spożywamy żywność biologicznie niepełnowartościową, bo przetworzoną technologicznie. Jest to główna przyczyna  nadmiernego objadania się i tycia. Przetworzone węglowodany, to w większości produkty bezwartościowe, a nawet szkodliwe. Aby tego rodzaju żywność zaspokoiła dzienne zapotrzebowanie organizmu dziecka na składniki budulcowe i energię, trzeba jej spożyć wielokrotnie więcej, niż żywności naturalnej. To główna przyczyna przejadania się, czyli codziennego spożywania za dużych ilości pokarmu. Nadwaga i otyłość u dzieci to prosta konsekwencja takiego stylu życia.                            Naukowcy zgodnie przyjmują, że w bogatych państwach spożywa się  od 3 do 5 razy więcej pokarmów, niż jest to naszemu organizmowi potrzebne.

Skutki nadwagi u dzieci:

  • dziecko z nadwagą prawdopodobnie będzie miało problemy z otyłością w  wieku dorosłym,
  • problemy zdrowotne: m.in. rośnie  ryzyko wystąpienia cukrzycy typu II, nadciśnienia tętniczego, problemów ze snem, koślawienia kolan i stóp, bólów kręgosłupa i stawów, otłuszczenia narządów wewnętrznych,
  • problemy psychospołeczne.                                                                                   
  •                                                                                   Karolina Styczeń-Możdżeń - fizjoterapeuta